Risico versus rendement: een uitleg

Bij Lendahand kunnen mensen investeren in lokale partners (banken en non banking financial institutions) of direct in ondernemers. Het rendement op deze investeringen ligt (inmiddels) tussen de 2.5% en de 8% op jaarbasis. Dat is nogal een verschil. Feitelijk is rente een prijs die wordt betaald. Maar de prijs waarvan?

Bij Lendahand kunnen mensen investeren in lokale partners (banken en non banking financial institutions) of direct in ondernemers. Het rendement op deze investeringen ligt (inmiddels) tussen de 2.5% en de 8% op jaarbasis. Dat is nogal een verschil. Feitelijk is rente een prijs die wordt betaald. Maar de prijs waarvan?

Gratis eten

Vraag professionele beleggers die grote portefeuilles beheren wat de belangrijkste factor is om de relatieve aantrekkelijkheid in te schatten van een financial instrument en een grote kans dat zij zullen zeggen: het risico, oftewel de volatiliteit.

Je zou misschien verwachten dat men vooral “het verwachte rendement” zou noemen, maar de aanvaarde theorie is dat rendement een functie is van het risico. William Sharpe heeft de Nobelprijs gewonnen voor deze observatie (misschien zegt het CAPM je iets). Ook de naar hem genoemde risico gewogen rendementsmaatstaf, de Sharpe ratio, wordt veel gebruikt bij institutionele investeerders.

Naast Sharpe zijn er andere Nobelprijswinnaars die de relatie tussen risico en rendement hebben geformaliseerd, zoals Markowitz. Waar het telkens op neer komt, is dat op lange termijn het risico alleen gereduceerd kan worden - zonder verwacht rendement in te leveren - als beleggingen worden gespreid. Dat wordt ook wel de only free lunch in finance genoemd. Zelfs het toevoegen van een risicovolle investering in jouw portefeuille kan leiden tot een verlaagd portefeuille risico, afhankelijk van de correlatie van die investering met de rest van je investeringen. En hoe meer je kan spreiden, hoe beter.

Ben je er nog?

Risico-reductie

Los van diversificatie (of spreiding) zou je rendement als de prijs kunnen zien voor het lopen van een bepaald risico. Dat zou bijvoorbeeld ook het risico kunnen zijn van het stallen van geld bij ABN AMRO, en dat als de bank omvalt, de overheid niet in staat is om het depositogarantiestelsel in werking te laten treden. Een zeer klein risico, en dus ook een relatief laag rendement.

Verderop in het risico-rendement spectrum vind je het (bijvoorbeeld via Lendahand) kunnen investeren in solar companies in Afrika. Lees hier waarom dat een mooie opportunity is maar ook een andere risico-rendement verhouding laat zien. Op sommige van deze projecten ontvang je 8% rente per jaar. Echter, het is een jonge industrie met veel onbekende variabelen. De kaarten zijn nog niet geschud. Een hoger rendement past dan ook bij het hogere risicoprofiel.

Drie tips voor investeerders: spreiden, spreiden, spreiden

Je kunt dus met de benen omhoog sparen bij een van de grootbanken in Nederland, investeren in een solar company in Afrika, of iets daartussen in op het risico-rendement spectrum. Bijvoorbeeld investeren in obligaties van een buitenlandse bank die onder toezicht staat van de nationale centrale bank aldaar, al geruime tijd actief is en een flinke leenportefeuille heeft. Een dergelijke investering impliceert relatief gezien een lager risico en rechtvaardigt daarmee ook een lagere rente. Uiteraard blijft ook een buitenlandse bank altijd de kans aanwezig dat je je investering (volledig) kwijtraakt. Er is immers geen sprake van een depositogarantiestelsel.

Vanuit de theorie gezien zou men – zolang de risico’s eerlijk geprijsd zijn – neutraal moeten staan tegenover een investering in een partij met een laag risico-rendementsprofiel enerzijds en een hoog risico-rendementsprofiel anderzijds. Sterker nog, zoals hierboven beschreven zou het vrij belegbaar vermogen verdeeld moeten worden over veel verschillende profielen en over veel verschillende aanbiedingen. Het is raadzaam altijd een verantwoord deel als spaargeld aan te houden en de rest in de opgebouwde investeringsportefeuille.

Conclusie

Het is niet verstandig om altijd maar voor de projecten met de hoogste rente te gaan. Nogmaals, diversificatie is the only free lunch en als de rentes het risico juist weerspiegelen, dan zou je normaal gesproken ook in partijen willen investeren die een lagere rente bieden.

Er zijn natuurlijk uitzonderingen: een handvol mensen kan de markt stelselmatig verslaan middels cherry picking van de juiste investeringen. Maar pas op. Want om met de woorden van John Keynes te spreken:

“The market can stay irrational longer than you can stay solvent”.

Koen The

Chief

Back to overview