Lendahand Blog

Updates

Mongolië: zaken doen op de uitgestrekte steppe

Door: Gijs Bakker, Economisch beleidsmedewerker voor de Nederlandse Ambassade in Mongolië.

Mongolië, buurland van China, biedt veel kansen in de sectoren land- en tuinbouw, veeteelt, financiën, (kasjmier) kleding en onderwijs. Mongolië, Nederland en de Europese Unie stimuleren allen de economische groei in deze opkomende economie.

Een agrarische samenleving rijk aan delfstoffen

Wanneer men op google “boom bust cycle” intypt, wordt de volgende definitie gegeven: “A process of economic expansion and contraction that occurs repeatedly. The boom and bust cycle is a key characteristic of today's capitalist economies. During the boom the economy grows, jobs are plentiful and the market brings high returns to investors.

Mongolië is een klassiek voorbeeld van een boom-bust economie. Mongolië werd in 1991 een onafhankelijk land nadat het zich los had gemaakt van de Sovjet Unie. De Mongolen kozen voor een parlementaire democratie met een markteconomie als economisch systeem. Hoewel de Sovjets een overwegend agrarisch land achterlieten, bleek de bodem vol te zitten met grondstoffen en mineralen. Het land is in het bijzonder rijk aan goud, koper, uranium, zeldzame aardmetalen en gigantische hoeveelheden kolen. Ruwe schattingen van Mongolië ’s delfstoffen liggen rond de US$ 3 biljoen, wat in theorie elk van de 3 miljoen Mongolen miljonair maakt.

Buitenlandse investeringen afgenomen

De laatste jaren is mijnbouw de belangrijkste sector en aanjager van de Mongoolse economie geworden. Was in 2006 het Bruto Binnenlands Product (BBP) amper US$1 miljard, in 2011 was Mongolië de snelst groeiende economie ter wereld, wat heeft geleid tot een vertienvoudigding van de economie. Dit was alleen mogelijk door de grote hoeveelheden kapitaal en technische kennis uit het buitenland, die een economische boom in gang hebben gezet. Zoals vaak het geval is in opkomende economieën met een hoge afhankelijkheid van export van ruwe grondstoffen, wordt een economische expansie gevolgd door afkoeling. De Mongoolse groei liep vanaf 2013 terug door lagere grondstofprijzen en politieke tegenstellingen over verdere uitbereiding van de mijnbouwsector. Dat heeft nieuwe investeringen in de sector bemoeilijkt. In 2014 waren buitenlandse directe investeren nog maar 10% in vergelijking met de jaren daarvoor. Het gebrek aan buitenlandse investeringen heeft een weerslag gehad op de lokale munt, de Toegrik, die afgelopen jaar behoorlijk in waarde afnam.

Veel kansen op midden en lange termijn

Ondanks het dipje waar de Mongoolse economie zich momenteel in bevindt, blijven de midden en lange termijn perspectieven onverminderd goed. Voor bedrijven en instellingen die zich willen oriënteren op de Mongoolse markt, biedt de huidige situatie volop mogelijkheden om nieuwe partnerschappen te ontwikkelen. Dit is mogelijk voor een aantrekkelijke prijs door de relatief goedkope Toegrik. Omdat de Mongoolse economie erg afhankelijk is van de mijnbouw, tracht de overheid actief andere sectoren te stimuleren om de economie te diversifiëren en minder afhankelijk van import te maken. Zo liggen er volop mogelijkheden op het gebied van land- en tuinbouw, veeteelt, financiële sector, (kasjmier) kleding en onderwijs. Daarnaast kan het land vrij naar de EU exporteren doordat het preferentiële toegang tot de Europese markt heeft. Echter, voor veel Mongoolse bedrijven is financiering een groot obstakel, juist door de economische omstandigheden. Dat maakt commerciële banken huiverig om geld uit te lenen en zijn alternatieven onbetaalbaar voor het Mongoolse MKB. Omdat Mongolië een opkomende economie is, staat er wel een groot aantal instrumenten van het Nederlandse Ministerie van Buitenlandse Zaken en RVO open om bedrijvigheid te bevorderen en voor Nederlandse bedrijven de toegang tot de markt te vergemakkelijken. We zijn dan ook zeer verheugd dat Lendahand crowdfunding leningen gaat verstrekken aan ondernemers in Mongolië!