Naar het middelpunt van de planeet

Eind januari waren Koen en ik op pad om een aantal potentiële lokale partners te bezoeken in de buurt van het ‘echte’ middelpunt van onze planeet: in Ecuador. Het was een week van hoogtepunten, een bijna-doodervaring, stevige lunches, idiote buschauffeurs, maar bovenal enorm vriendelijke mensen.

Zo zit je op het vliegveld van Quito met een kleffe hamburger, ijskoud biertje met een schuin oog naar een voetbalwedstrijd te kijken. En niet zomaar voetbal, nee, een heuse wedstrijd uit onze eigen Eredivisie (FC Twente – Feyenoord, de Rotterdammers ging als winnaars naar huis). Een goed moment om een blogje te schrijven tijdens de wedstrijd, ik ben namelijk voor Ajax…

Afgelopen week (eind januari) waren Koen en ik (aka Dynamic Duo) op pad om een aantal potentiële lokale partners te bezoeken in de buurt van het ‘echte’ middelpunt van onze planeet: in Ecuador. Het was een week van hoogtepunten, een bijna-doodervaring, stevige lunches, idiote buschauffeurs, maar bovenal enorm vriendelijke mensen. 


Het avontuur begon met het huren van een auto op het vliegveld. Uiteraard waren we goed voorbereid en zou de auto klaar staan. Dat bleek echter niet het geval. Gelukkig zijn we niet zomaar uit het veld te slaan en zochten we een alternatief. We vonden een compacte rode Chevrolet Spark. We kwamen er gauw achter dat Sparky, al zat hij vol karakter, wellicht niet het meest geschikt was voor de bergen, we zaten op ongeveer 2800 meter hoogte (hint…). De meeste bestuurders hier houden er een bijzondere rijstijl op na. Je kunt je voorstellen dat het best een beetje spannend is om op een snelweg langs ravijnen in de tweede versnelling ingehaald te worden door vrachtwagens en bussen. Hier vond dan ook de bijna-doodervaring plaats, met een gelukkig altijd scherpe Koen achter het stuur werd een aanrijding koelbloedig voorkomen. 


Zonder kleerscheuren kwamen we aan bij onze eerste bezoek van de week. Een mooie partij met zeer professionele werknemers en een sociale motivatie die tot veel inspiratie leidde. Na een uitvoerige sessie waarbij we de cijfers indoken en zelfs al onderdelen van een contract hebben besproken, gingen we op pad met het management om een paar klanten te bezoeken. Het management begroette iedereen vriendelijk en kende de meeste klanten persoonlijk. Erg mooi om te zien. Zo kwamen we onder andere terecht bij een boerenfamilie die 14 jaar geleden een lening aanging bij deze potentiele partner. 


De eerste lening werd gebruikt om uit te breiden, maar niet omdat het noodzakelijk was. De familie verdiende genoeg om in hun eigen behoeften te voorzien. Ze wilden echter hetzelfde voor de mensen uit de buurt. Na de uitbreiding hielden zij er zelf niet zozeer meer aan over, maar ze hebben nu wel 10 extra mensen in dienst. De laatste lening werd aangewend om een druivenplantage op het land te realiseren. Een experiment, er worden namelijk weinig druiven in dit land verbouwd en geoogst. We hebben voorzichtig het zaadje gepland om eens na te denken om bijvoorbeeld ook wijn te gaan produceren. Wellicht een idee voor een toekomstige lening die je kan vinden op ons platform, een van de weinige wijnboeren van het land. 

De volgende dag bezochten we een veel kleinere partij, maar toch net zo professioneel en ook met heel vriendelijke mensen. Ook hier spatte het enthousiasme ervan af toen we een aantal cliënten ontmoetten. Dit keer ging het om een groepje mannen en vrouwen die producten maken van honing. Van shampoo en zeepjes, tot homeopathische geneesmiddelen aan toe. Ook was er wijn in het assortiment te vinden, waar ik een fles van heb gekocht. Helaas geen druppel van kunnen drinken, want de kurk ging er vroegtijdig af in mijn tas. Plakkerige kleding, maar het rook in ieder geval wel lekker! 


Dag 3 was er nog een potentiële partner die op de planning stond. Een middelgrote instelling die het net anders aanpakt dan de rest. Ze bestaan al 17 jaar en verstrekken aan nagenoeg iedereen een lening. Jong & oud, opleiding & ongeschoold, maar ook aan alleenstaanden, gehandicapten en senioren. Echter, mocht je een slechte kredietgeschiedenis hebben, dan is dat de reden om afgewezen te worden voor een lening. De organisatie beschouwt leningnemers als familie en dat maakt dat de terugbetaalratio niet onderdoet voor de meer traditionele financiële instellingen. Ze namen ons mee naar een groep huismoeders die een kinderopvang (voor 300 kinderen) hebben opgezet. Veel kinderen uit de buurt, waaronder een sloppenwijk met 80.000 arme mensen, zitten alleen thuis terwijl papa en/of mama hard aan het werk is. Dat kon anders aldus de huismoeders. De potentiële partner biedt de huismoeders krediet aan tegen een lage rente waardoor het niet rendabel is voor de potentiele partner, maar ze doen dit soort ‘special projects’ met plezier en veel trots. Ook schenken ze met regelmaat speelgoed of kookpannen aan de opvang. Wederom een inspirerende dag. 

Welke partner(s) zullen we binnenkort verwelkomen op ons platform? Daarover later meer. Houd de site en social media dus in de gaten! 

W200h200 tg

Tobias Grinwis

Investments Ranger

Terug naar overzicht